No i co w tym ciekawego czy dziwnego – mógłby ktoś zapytać. Kobieta to w końcu też człowiek, do baru zatem też wejść może... W końcu, my, dumni mężczyźni – myśliwi i zdobywcy, mocarni i niezwyciężeni lubimy sobie popatrzeć na powabne kształty przedstawicielek płci przeciwnej, racząc się szkocką whisky chlupoczącą i rozbijającą o kostki lodu niczym Bałtyk o falochron przy 10 w skali Bouforta... Ba! Niech się nawet napije czegoś...
Ilekroć to zaobserwować można w licznych lokalach naszego pięknego kraju, jak doskonały pod każdym względem samiec Alfa ( tak się przynajmniej widzi, gdy co rano w lustrze zastanawia się czy umyć zęby pastą czy tylko przepłukać wodą ) w porażającym wręcz geście rozrzutności postanawia ugościć obcą samice przy swoim źródełku. „Dla mnie to samo!” ( chlupot whisky w szklaneczce – oczywiście przeciętny blend) „ A dla Pani... może coś słodkiego!”... I w tym właśnie momentu dotykamy interesującego nas stereotypu. Kobiety, jeśli sięgają po drinka, to musi on być słodki, ładny, bogato dekorowany. Dobrze jeśli będzie w odcieniach różu... Ewentualnie mleczny... O tak! Z bitą śmietaną i wiórkami kokosowymi! I czekolada.........
Panowie! Otwórzcie oczy! Te czasy już daaawno minęły ( no, chyba, że odwiedzacie lokale, w których specjalnością barmana jest Malibu z mlekiem? ). Kobiety nie ustępują nam jeśli chodzi o gusta alkoholowe. No, może nie tyle alkoholowe co bardziej koktajlowe. Ale i na polu alkoholi mocnych gonią nas niemiłosiernie. Jeśli miałbym być tak w 100% szczery – w dziedzinie kultury konsumpcji koktajli są już o dwie długości z przodu ( nie pytajcie o jakie długości mi chodziło;) ). Jak to jest możliwe? Ano po prostu, panie nie boją się eksperymentować. Bardzo chętnie zdają się na pomysłowość i kreatywność barmana, nie wzdrygają się przed próbowaniem nowych smaków.
Nie zamykają się na jedną kategorię alkoholową, chętnie łączą najróżniejsze kombinacje smakowe: słodkie owoce z pikantnymi przyprawami, soki z ziołami, kwaśne cytrusy, słodkie likiery i najprzeróżniejsze alkohole świata. Z przykrością obserwuję pewne zastanie się w upodobaniach alkoholowo-koktajlowych wśród panów, podczas kiedy panie mkną śmiało przed siebie w tą fantastyczną przestrzeń smaków, zapachów i kolorów, zdając się czasami wręcz nie znać w tym umiarkowania?.
Czasami myślę, że to w dużej mierze dzięki odwadze i chęci eksperymentowania kobiet, zawdzięczamy rozwój sztuki tworzenia koktajli w naszym kraju. To one zmuszają barmanów do ciągłej pracy nad swoim warsztatem, do parcia do przodu i stawania na najwyższych stopniach swojego kunsztu. Bo dla kogo jak nie dla pięknej damy przy barze, która mówi: „Zdaję się na Pana pomysłowość”, barman będzie wychodził poza kanony zwykłego Mojito czy Long Island Ice Tea? Słodkie? Mleczne? Kolorowe? Wcale niekoniecznie! Smaki i gusta pań coraz szybciej dojrzewają.
Chętnie sięgają po receptury wytrawne czy kwaśne. Oczywiście, ciągle dominują świeże owocowe smaki, ale nie ograniczają się one już do Margarity Truskawkowej czy rzeczonego Mojito. Cosmopolitan? Jak najbardziej! (sporo koktajl ten zawdzięcza dziewczynom z „Seksu w wielkim mieście” ). Manhattan? Old Fashion? Nie mniej chętnie niż my, drodzy Panowie.
Kobiety zdobyły sobie mocną pozycję na koktajlowej mapie Polski. Gdyby nie ich obecnosć przy barach, kto wie gdzie nasz koktajlowy światek znajdowałby się dzisiaj. Przy nich i my bardziej otwieramy się na nowe smaki. Przestajemy wstydzić się pokazać w miejscu publicznym z kieliszkiem koktajlowym w dłoni, czy sącząc egzotycznego Collinsa przez kolorową rurkę. To dobrze Panowie! Nie traci na tym nasza męskość, a z pewnością zyskuje Koktajlowa Świadomość. Bo picie to nie lada sztuka...
Marcin Frejer, założyciel Akademii Sztuki Barmańskiej
Bar Concept