Dogodne warunki klimatyczne, słońce, deszcze, powulkaniczna gleba Nowej Zelandii sprawiają, iż uprawiane są tam olbrzymie plantacje kiwi. Owoce te stały się tam tak bardzo popularne, że zmieniono ich nazwę z chińskiego agrestu na kiwi. Nowozelandczykom drobne włoski na skórce owocu przypominały ptaka kiwi i temu właśnie zawdzięczamy jego nazwę.

Z botanicznego punktu widzenia, kiwi to owoc (jagoda) drzewiastego pnącza z rodzaju Actinidia, należącego do rodziny aktinidiowatych (Actinidiaceae). Istnieją 94 gatunki rośliny zwanej kiwi i tylko niektóre uprawiane są dla owoców.

Ten niepozorny owoc jest bardzo bogaty w składniki odżywcze. Jego miąższ w 10 procentach stanowią węglowodany - głównie fruktoza i glukoza. Kiwi jest bogate w witaminę C. Spożycie 100 g tego owocu zaspokaja dzienne zapotrzebowanie na witaminę C u dorosłego człowieka. Zaletą tego owocu jest to, iż nawet po 6 miesiącach przechowywania pozostaje w nim 90% witaminy C.

Kiwi to dobre źródło witamin z grupy B, kwasu cytrynowego, kwasu foliowego i karotenoidów. Znajdujemy w nim także sporą ilość potasu, który stabilizuje ciśnienie krwi i reguluje rytm serca.
Dobowe zapotrzebowanie na potas u dorosłego człowieka wynosi 2500-3000 mg, a w 100g kiwi jest 290 mg tego pierwiastka.

Owoce te obfitują też w inne ważne składniki mineralne: fosfor, regulujący gospodarkę wapniowo- fosforanową, oraz magnez, który dba o kondycję układu nerwowego. Surowe kiwi zawiera również enzymy z grupy peptydaz, aktynidinę lub papainę, który rozkłada białka i może być przyczyną pojawienia się objawów alergicznych. Dlatego też owoce kiwi nie są wskazane dla osób cierpiących na dolegliwości alergiczne po spożyciu owoców papai lub ananasa.

Znajdujące się w owocach kiwi drobne pestki pełnią rolę naturalnego materiału ścierającego powierzchnię naskórka, dlatego znalazły zastosowanie przy produkcji peelingów do ciała.
Kwasy zawarte w owocach mają właściwości rozjaśniające i wykorzystuje się je w kremach oraz maseczkach do twarzy. Z kiwi sporządza się także kojący balsam do ust.